معرفی کتاب

معرفی کتاب هم برای من هم برای شما

گربه تنبل

در خانه نیمه خرابه

آنجا یک خانه قدیمی نیمه خرابه بود و هیچکس در آن زندگی نمی کرد.
خانه قدیمی توی کوچه دری پاکیزه و رنگ زده داشت که سالم به نظر می رسید. اما همینکه در باز می شد و به راهرو آن نگاه می کردی می فهمیدی که خانه جندان هم سالم نیست. از همه جایش بوی کهنگی می آمد، در و دیوارش اثر تعمیرها و وصله کاریها را نشان می داد،حوض وسط حیاطش شکسته بود و آب در آن بند نمی شد، زیر زمینش بی در و نمناک بود، بعضی از شیشه های در و پنجره اتاقها هم شکسته بود. کبوترهای آواره توی رفها و سردرگاه لانه می ساختند و تا وقتی جوجه ها بزرگ شوند آنجا منزل می کردند.
از بس پرنده‌ها برای ساختن لانه علف خشک و تراشه چوب و ریشه گیاه و نخ و پر مرغ آورده بودند و فضله ریخته بودند کف اتاقها پر از آشغال شده بود و فضای خانه بوی مرغداری یا کبوترخان گرفته بود. بیخود نبود که گربه های محله موقع آمد و رفت به قصابی به آنجا هم سر می زدند.
خانه نیمه خرابه همسایه دکان قصابی محله بود و جلو دکان قصابی، محل دید و بازدید گربه‌ها بود. هر وقت یکی از گربه‌ها با دیگری کار داشت به او پیغام می داد که <می خواهم ببینمت،  فردا وعده جلو قصابی.>گربه‌ها قصاب محله را یکی بهترین آدم ها می دانستند و اسمش را گذاشته بودند <جوانمرد قصاب>.
قصاب وقتی گربه ای در کوچه نمی دید رگ و ریشه ها و پی ها و تولا ها و آشغال های گوشت را جمع می کرد و برای مشتریهای گربه دار نگاه می داشت ولی وقتی گربه‌ها جلو قصابی بودند دیگر از جمع کردن آشغال گوشت صرف نظر می کرد و تکه تکه آنها را پرت می کرد جلو گربه‌ها. همیشه چند تا گربه در آن نزدیکی ها پرسه می زدند و هیچ وقت هم بی بهره از آنجا نمی رفتند.
...
 
عنوان: گربه تنبل
نگارش: مهدی آذر یزدی
ناشر: نشر جهان دانش
سال انتشار: 1373

لیلی و مجنون نظامی گنجوی

نامه ی مجنون در پاسخ لیلی
 
بود اول آن خجسته پرگار                   نامِ مَلکی که نیستش یار
دانای نهان و آشکارا                         کو داد گهر به سنگ خارا
دارای سپهر و اخترانش                     دارنده ­ی نعش و دخترانش
بینا کن دل به آشنایی                       روز آور شب به روشنایی
سیراب­کن بهار خندان                          فریادرس نیازمندان
وانگه ز جگر کبابی خویش                   گفته سخنِ خرابی خویش
کاین نامه ز من که بی قرارم               نزدیک تو ای قرارِ کارم
نینی غلطم ز خون بجوشی                وانگه به کجا؟ به خون فروشی
 یعنی ز منِ کلید در سنگ                   نزدیکِ تو ای خزینه در چنگ
 من خاک توام بدین خرابی                  تو آب که­ای که روشن آبی؟
من در قدم تو می شوم پست             تو در کمر که می­زنی دست؟
 من درد ستان تو نهانی                      تو درد دل که می­ستانی؟
 من غاشیه­ی تو بسته بر دوش            تو حلقه ­ی کی نهاده در گوش؟
ای کعبه­ ی من جمال رویت                  محراب من آستان کویت
ای مرهمِ صد هزار سینه                    درد من و مِی در آبگینه
ای تاج، ولی به دست اغیار                 زان گنج به دستِ دوستان مار
ای باغ ارم به بی­کلیدی                        فردوس فلک به ناپدیدی
ای بندِ مرا مُفتّح از تو                         سودای مرا مُفَرّح از تو 
این چوب که عود بیشه­ی توست          مشکن که هلاک تیشه­ی توست
بنواز مرا، مزن که خاکم                       افروخته کُن، که گَردناکم
گر بنوازی، بهارت آرم                          ور ز خم­زنی، غبارت آرم
لطف است به جای خاک درخورد           کز لطف گُل آید از جفا گَرد
در پای تواَم به سرفشانی                   همسر مکنم به سرگرانی
چون برخیزد طریق آزرم                       گردد همه شرمناک بی­شرم
هستم به غلامی تو مشهور               خصمم کنی، ار کنی ز خود دور
من در ره بندگی کشم بار                  تو پایه­ ی خواجگی نگه دار
 با تو سپرم، میفکنم زیر                     چون بفکنی­ام شوم به شمشیر
بر آلت خویشتن مزن سنگ                با لشگر خویشتن مکن جنگ
چون بر تن خویشتن زنی نیش            اندام درست را کنی ریش
آن کن که به رفق و دلنوازی                آزادان را به بنده­ سازی
آن بِه که دِرم خریده­ی تو                   سُرمه نبرد ز دیده­ی تو
 ... 
 
           

عنوان: لیلی و مجنون جمال الدین ابو محمد الیاس بن یوسف بن زکی نظامی گنجوی
به کوشش: زرین دخت دانش 
مشخصات نشر: قم: کومه، 1392.
شابک: 5-01-6237-600-978
 

 

نیلا

معمولاً وقتی قرار به برگزاری یک میهمانی باشد، یک خانواده اساس و پایه آن جشن کوچک خانوادگی می شود. و این بار خوشبختانه این خانواده ماست که پایه و مرکز این میهمانی شده است. خوشحالی من به اندازه هفت آسمان شده! یک هفته است که منتظر هستم و امشب بالاخره وقتش رسیده امشب دقیقاً همان وقتی است که باید باشد. باور نمی کنم که امشب عزیز من می آید اینجا پیش من. فقط متاسفم از اینکه ناچاریم خانواده آقای «محسنی» را هم به همراه «کبیری ها» تحمل کنیم!
محسنی ها مثل مجسمه های متحرکند. خشک و سرد و بی روح واقعاً اعصاب مرا خرد می کنند عوضش کبیری ها مثل خانواده ما شاد و بانشاط و گرم و صمیمی و... و هزارتا صفت خوب که فقط من می فهمم!
و به قول « نیما » فقط خود من از این صفات با خبر هستم!! از جایی که نشسته ام نگاهی به اطراف می اندازم، تمام زوایا و گوشه  و کنار خانه را از زیر نظر می گذرانم. همه جا از تمیزی برق می زند و همه چیز آماده شده، پدر روی صندلی اش نشسته و مثل تمام روزهای گذشته روزنامه عصر را مطالعه می کند.
...
 
عنوان کتاب: نیلا
نویسنده: بهاره جلالی فراهانی
مشخصات نشر: تهران:افاقی،1378.
شابک: 9-4-90310-964